Najgorsze decyzje motocyklistów – każdy z nas podjął chociaż jedną z nich!

Motocyklista uczy się całe życie, ale niektóre lekcje potrafią być wyjątkowo kosztowne. Najgorsze decyzje na motocyklu podejmujemy pod wpływem pośpiechu, rutyny, zbyt dużej pewności siebie albo odpuszczenia rzeczy, które teoretycznie dobrze znamy. Wystarczy krótszy odstęp, brak skupienia, za szybkie wejście w zakręt albo przekonanie, że jakoś to będzie.

Jazda bez pełnego skupienia

Jednym z najgorszych pomysłów jest wyjazd motocyklem wtedy, kiedy głowa jest zupełnie gdzie indziej. Po ciężkim dniu, w dużym stresie, w pośpiechu albo z myślami krążącymi wokół wszystkiego poza drogą. Na motocyklu nie ma miejsca na jazdę z przyzwyczajenia, bo każdy błąd organizacji ruchu, każda plama na asfalcie i każdy kierowca, który nas nie zauważy, mogą nagle stać się bardzo poważnym problemem.

Samochód potrafi przykryć wiele niedoskonałości kierowcy. Motocykl nie daje takiego komfortu. Zapatrzenie się, zbyt późna reakcja na hamujący przed nami pojazd albo piach i kamienie w zakręcie, których nie zauważyliśmy wystarczą, żeby zrobiło się nerwowo. Czasem najlepszą decyzją jest po prostu pozostanie w domu, nawet gdy pogoda aż prosi się o wyciągnięcie motocykla z garażu.

Wyjazd tylko na chwilę bez odpowiedniego ubioru

To klasyka gatunku. Blisko do sklepu, szybka rundka po mieście, krótki przejazd do znajomego, więc kurtka zostaje w domu, rękawice wydają się zbędne, a buty motocyklowe wydają się przesadą. Problem w tym, że asfalt i los nie rozróżniają, czy jedziemy w Alpy, czy tylko po bułki.

Najgorsze jest to, że zwykle doskonale wiemy, co robimy. Tłumaczymy sobie, że przecież nic się nie stanie, bo to tylko kilka kilometrów. Tymczasem właśnie krótkie, miejskie przejazdy są pełne wymuszeń pierwszeństwa ze strony kierowców, gwałtownego hamowania i nagłych zmian pasa. Dobre rękawice, kurtka z ochraniaczami i buty to jedyna i ostatnia warstwa między ciałem a nawierzchnią.

Przecenienie własnych umiejętności w zakręcie

Zakręty są jednym z powodów, dla których kochamy motocykle. Są też miejscem, w którym bardzo szybko wychodzi prawda o technice jazdy. Za szybki wjazd, zła linia, spięte ręce, patrzenie pod koło lub na barierki zamiast na wyjście i nerwowe reakcje w połowie łuku potrafią zepsuć nawet najpiękniejszą trasę.

Najgorsza decyzja to wejść w zakręt szybciej, niż potrafimy go przejechać lub pozwala nam na to motocykl. Bo inni dali radę, bo poprzednio się udało, bo motocykl ma dobre opony, bo przecież jakoś to będzie. Tyle że motocykl może mieć świetne zawieszenie i nowoczesną elektronikę, ale fizyki nie oszuka.

Jazda za szybko w nieznanym miejscu

Nieznana droga to nie tor. Może wyglądać idealnie, może mieć równy asfalt i piękne łuki, ale za kolejnym zakrętem mogą czekać piach, żwir, ciągnik, rowerzysta, piesi, wyjazd z posesji, dziura albo mokra plama. Jazda mocnym tempem w miejscu, którego nie znamy, często opiera się bardziej na szczęściu niż na kontroli, a to kiedyś się w końcu wyczerpie.

Doświadczony motocyklista nie jedzie szybko dlatego, że ma mocny motocykl. Jedzie tak wtedy, kiedy wie, gdzie jest margines. Na nieznanej drodze ten margines trzeba dopiero poznać. Najlepiej robi się to spokojniejszym tempem, wcześniejszą obserwacją i przygotowaniem na to, że idealny zakręt w połowie może nagle stać się przekleństwem.

Udowadnianie czegoś innym

To błąd, który często zaczyna się jeszcze na parkingu. Ktoś ma mocniejszy motocykl, ktoś szybciej rusza spod świateł, ktoś odważniej składa się w zakręt, ktoś rzuci żartem, że grupa musi poczekać. To może sprawić, że agle jazda przestaje być twoja. Zamiast jechać własnym tempem, dopuszczasz do głosu zgubne ambicje.

To jedna z najgorszych decyzji, bo odbiera trzeźwą ocenę sytuacji. Nie musisz nikomu udowadniać, że potrafisz jechać szybciej. Nie musisz gonić grupy, która odjechała. Nie musisz wchodzić w zakręt z prędkością kogoś, kto zna trasę, ma inne opony, inny motocykl i większe doświadczenie.

Jazda na zużytych oponach

Opony to jedyny kontakt motocykla z drogą. Brzmi jak banał, ale trudno o bardziej praktyczną prawdę. Mimo to wielu motocyklistów decyduje, że komplet jeszcze pojeździ, bo bieżnik jeszcze jest, bo szkoda pieniędzy, bo sezon już się kończy albo bo motocykl i tak jeździ głównie po mieście.

Problem polega na tym, że zużyta, stara albo źle dobrana opona zawiedzie dokładnie wtedy, kiedy najbardziej jej potrzebujesz – na mokrym asfalcie, przy awaryjnym hamowaniu, na chłodnej nawierzchni albo w mocnym złożeniu. Jeśli opony są stare, spękane, nierówno zużyte albo po prostu straciły swoje właściwości, to jazda na nich może skończyć się w szpitalu.

Jazda po alkoholu następnego dnia

Nie trzeba wsiadać na motocykl bezpośrednio po imprezie, żeby podjąć fatalną decyzję. Czasem problem zaczyna się rano, kiedy wydaje się, że wszystko jest już w porządku. Człowiek czuje się w miarę dobrze, wypił kawę, przespał kilka godzin, zjadł na śniadanie jajecznicę z boczkiem i uznaje, że można jechać. To bardzo niebezpieczne złudzenie.

Motocykl wymaga refleksu, balansu, precyzji i błyskawicznej oceny sytuacji. Obniżona koncentracja, zmęczenie po alkoholu i słabsza koordynacja mogą zrobić ogromną różnicę. Jeśli poprzedniego wieczoru była dobra impreza, lepiej zostać na kanapie albo wyjść na spacer.

Zbyt bliska jazda za samochodem

W samochodzie zbyt mały odstęp jest złym nawykiem. Na motocyklu potrafi być decyzją, która odbiera ci czas na reakcję. Kierowca auta przed nami może gwałtownie zahamować, ominąć dziurę w ostatniej chwili albo przejechać nad przeszkodą, której motocyklista już nie zdąży bezpiecznie ominąć.

Jazda blisko zderzaka ogranicza widoczność. Jeśli nie widzisz, co dzieje się kilka pojazdów dalej, możesz zareagować zbyt późno. W ruchu miejskim, na drogach krajowych i na autostradzie odstęp to przestrzeń, dzięki której możesz hamować, uciekać, ominąć przeszkodę i uratować sytuację.

Kupno motocykla ponad swoje umiejętności

Mocny motocykl kusi. Duża moc, świetne osiągi, agresywny wygląd i poczucie, że kupujemy maszynę na lata. Problem zaczyna się wtedy, gdy motocykl wyprzedza umiejętności kierowcy o kilka długości. Zbyt mocna, ciężka albo nerwowa maszyna potrafi utrudnić naukę, zwiększyć stres i ukarać za błąd, który na spokojniejszym motocyklu uszedłby na sucho.

Nie oznacza to, że początkujący motocyklista musi jeździć nudnym sprzętem. Chodzi o rozsądne dopasowanie motocykla do doświadczenia, stylu jazdy, wzrostu, siły i potrzeb. Czasem lepszym wyborem jest słabszy, lżejszy i bardziej przewidywalny motocykl, bo pozwala szybciej nauczyć się jeździć dobrze. Na konie mechaniczne przyjdzie jeszcze czas.

Ignorowanie zmęczenia

Zmęczenie na motocyklu działa podstępnie. Najpierw trochę spada koncentracja, potem ruchy robią się mniej precyzyjne, wzrok pracuje wolniej, a decyzje stają się bardziej przypadkowe. Motocyklista zaczyna później hamować, gorzej pokonuje zakręty i łatwiej popełnia błędy przy manewrach.

Najgorsza decyzja to jechać dalej tylko dlatego, że zostało już niewiele. W trasie ostatnie kilometry bywają najbardziej zdradliwe, bo człowiek myśli już o celu, a nie o jeździe. Przerwa, nawodnienie, rozprostowanie pleców i kilka minut odpoczynku potrafią zrobić dużo dobrego. Czasami lepiej dojechać później, ale dojechać w ogóle.

Jazda z pasażerem bez zmiany stylu jazdy

Jazda z pasażerem to zupełnie inna para kaloszy. Zmieniają się masa, środek ciężkości, droga hamowania, reakcja zawieszenia i zachowanie przy małych prędkościach. Najgorszą decyzją jest jazda tak, jakby nic się nie zmieniło.

Z pasażerem trzeba hamować wcześniej, płynniej przyspieszać, delikatniej operować gazem i jasno ustalić podstawowe zasady. Pasażer powinien wiedzieć, jak wsiadać, jak trzymać się motocyklisty, czego nie robić w zakręcie i kiedy nie wykonywać gwałtownych ruchów.

Ślepa wiara w elektronikę

Kontrola trakcji, tryby jazdy, cornering ABS, IMU i półaktywne zawieszenia potrafią być świetnym wsparciem. Problem zaczyna się wtedy, gdy motocyklista zaczyna traktować elektronikę jak polisę na wszystko. To jedna z nowoczesnych pułapek, bo łatwo pomyśleć, że skoro motocykl ma zaawansowane systemy, to można pozwolić sobie na więcej.

Elektronika pomaga, ale nie zastępuje trzeźwej oceny sytuacji, dobrej techniki jazdy i rozsądnego tempa. ABS nie skróci magicznie drogi hamowania na brudnym asfalcie, kontrola trakcji nie sprawi, że zużyta opona nagle odzyska pełną przyczepność, a tryb deszczowy nie zmieni mokrych pasów w suchy asfalt. Systemy bezpieczeństwa są po to, żeby wspierać motocyklistę, ale nie przejmą za ciebie kontroli.

Lekceważenie małych prędkości

Paradoks motocykla polega na tym, że wielu kierowców najbardziej boi się szybkich zakrętów, a czasami najwięcej wstydu przynosi parking, stacja benzynowa albo zawracanie pod sklepem. Małe prędkości również wymagają techniki, równowagi i spokoju. Jeśli ktoś traktuje je jak coś banalnego, prędzej czy później może położyć motocykl w nieoczekiwanym miejscu.

Manewry parkingowe, ciasne zawracanie, wolna jazda w korku, ruszanie pod górę i jazda z pasażerem przy małej prędkości to rzeczy, które warto ćwiczyć. Sprzęgło, tylny hamulec, wzrok i pozycja ciała robią tu ogromną różnicę. To nie jest efektowna część motocyklizmu, ale bardzo praktyczna. Zwłaszcza gdy motocykl waży 250 kilogramów, a pod kołami jest kostka, piach albo nierówność.

Ruszanie w trasę bez sprawdzenia motocykla

Najgorsze awarie często zaczynają się od rzeczy, które można było zauważyć przed wyjazdem. Zbyt niskie ciśnienie w oponach, luźny łańcuch, niedziałające światło stopu, obluzowane mocowanie kufra, zużyte klocki hamulcowe albo śruba, która od dawna prosiła się o dokręcenie. Przed trasą warto dokładnie sprawdzić motocykl.

To nie musi być od razu wielki przegląd serwisowy. Wystarczy szybka kontrola opon, napędu, hamulców, świateł, poziomów płynów i bagażu. Kilka minut przed startem może oszczędzić nerwów, albo czegoś znacznie gorszego.

Podsumowanie

Popełnianie błędów to ludzka rzecz, ale warto zdawać sobie z tego sprawę i starać się wyciągać lekcje, zanim przyjdzie za późno. Jesteśmy bardzo ciekawi, które z wymienionych sytuacji kiedykolwiek wam się przydarzyły. Czy wyciągnęliście z nich jakieś wnioski? A może są rzeczy, o których nie wspomnieliśmy? Jeśli tak, to sekcja komentarzy należy do was!