Simson S53: biały kruk wśród motocykli i motorowerów. Mało kto widział go na własne oczy…

Motorower, który miał dać nadzieję na rozwój, tymczasem...

W skrócie
  • Simson S53 był bezpośrednim następcą modelu S51. Po drodze miał jeszcze powstać model S52, ale nigdy takowy motocykl nie powstał.
  • Motorower Simson S53 znacząco się różnić od poprzednika - wyglądem nawiązywał do motocykli MZ.
  • Nowy motorower niestety nigdy nie przyjął się na rynku i nie powtórzył kariery modelu S51. Przyczyna była prosta: Simson S53 był produkowany w czasach uwolnienia gospodarki i zmian prawnych, które sprawiły, że nowy motorower musiał być homologacyjnie wolniejszy od poprzednika.
  • Więcej niesamowitych historii motocyklowych znajdziesz na naszej stronie, jednoslad.pl!

Chociaż historia Simsona jest niezwykle ciekawa i bardzo barwna, to większość z nas kojarzy markę za sprawą modelu S51, a więc motoroweru, o którym marzył każdy chłopak w Polsce. Łącznie do roku 1990 z taśm montażowych w Suhl zjechało około 5 milionów motorowerów różnych typów. Co było dalej? Dalej powstał model S53, o którym mało kto słyszał, a to był dopiero początek problemów.

Bezpośrednim następcą kultowego S-51 miał być model S-52, jednak ten motorower nigdy nie ujrzał produkcji seryjnej, a plany jego konstrukcji porzucono jeszcze w fazie prac prototypowych. Finalnie jednak enerdowska fabryka motocykli nie miała zbyt dużo czasu na prace związane z nowym modelem, który mógłby zastąpić leciwego S-51. Powodem tego stanu rzeczy było zjednoczenie Niemiec oraz uwolnienie gospodarki wschodniej części kraju. To z kolei spowodowało, że motocykle z Suhl musiały konkurować ze sprzętami dostępnymi wówczas na zachodzie, a to nie było łatwe.

Simson S53: najważniejsze informacje:

  1. Simson S53 był bezpośrednim następcą kultowego motoroweru o oznaczeniu S51. Po drodze w zakładach w Suhl powstał model S52, ale nigdy nie trafił do seryjnej produkcji.
  2. Model S53 wyglądał nowocześnie: otrzymał niewielką owiewkę, kwadratową lampę i zbiornik paliwa nawiązujący do motocykli MZ ETZ.
  3. Simson S53 produkowany był w latach 1990-2002 (w różnych wersjach i wcieleniach).
  4. Motorower napędzany był silnikiem dwusuwowym w dwóch konfiguracjach pojemnościowych:  49.8 cm3 oraz 7o cm3 (jako S83).
  5. W zależności od wersji, rocznika i rynku przeznaczenia, Simson S53 sprzedawany był w różnych wariantach mocowych.

Motorowery Simson: różnice modelowe

Simson S-53 różnił się znacząco od modelu S-51. Na pierwszy rzut oka zauważymy różnice w wyglądzie. Najbardziej charakterystyczną zmianą był zbiornik paliwa o obłych kształtach, nawiązujący do „banana” znanego z motocykli MZ, poza tym sprzęt otrzymał nową kanapę, zmodyfikowano „boczki”, zastosowano prostokątną lampę przednią oraz sporych rozmiarów owiewkę, która osłaniała zegary, na których to mogliśmy znaleźć między innymi kontrolkę luzu. Warto zaznaczyć, że nowy Simson opuszczał fabrykę w dwóch wersjach: S-53 oraz S-83, ta druga posiadała dodatkowe wzmocnienie ramy w postaci dwóch pałąków idących nad silnikiem w kierunku główki ramy. Wzmocnienie ramy posiadał również model S-53 w wersji enduro. Ponadto nowy Simson otrzymał elektroniczny, bezstykowy układ zapłonowy oraz aluminiowe obręcze kół. Co ciekawe mogliśmy (rzadko bo rzadko, ale jednak) spotkać Simsona S53 wyposażonego w przedni hamulec tarczowy (wersje CX oraz OQ).

Simson S53

Wspomniany wcześniej model S-83 wyposażony był w silnik o pojemności 70 ccm i osiągał prędkość maksymalną w granicach 75 km/h. Warto przypomnieć, że już w przeszłości (model S-51) silnik Simsona można było odpowiednio zmodyfikować i uzyskać pojemność 70 ccm – do pracy z taką pojemnością został pierwotnie zaprojektowany. Klasyczna wersja modelu S-53 występowała w trzech konfiguracjach prędkości maksymalnej: 40, 50 oraz 60 km/h. W roku 1992 w związku ze zmianami prawa, IFA zaprzestała produkcji silnika odblokowanego. Światło dzienne ujrzał nowy cylinder ze zmniejszonym oknem wydechowym. Od teraz motorower rozpędzał się do 50 km/h, a wersja eksportowa do 40 km/h. Czy to był gwóźdź do trumny?

Bądź zawsze na bieżąco dzięki Jednoślad.pl News

Przeczytaj również:

SIMSON S51: DLACZEGO TAK WIELE OSÓB TWIERDZI,
ŻE NAJLEPSZE JUŻ ZA NAMI?

Zapewne tak. Pamiętajmy, że na początku lat 90-tych mało kto myślał o zmianie motocykla co kilka lat. Powszechnym trendem (przynajmniej w Polsce, a ta była sporym rynkiem dla niemieckiego producenta) było używanie motocykla aż do śmierci (jego lub właściciela). Motorowery rzadko zmieniały właścicieli, a jeżeli Simson S-51 rozpędzał się do 65 km/h, to mało kto widział potrzebę wymiany motoroweru na wolniejszy.

Kolejnym problemem nowego Simsona było marne wyposażenie w akcesoria. Nowy model nie posiadał tylnego oraz bocznych bagażników, które doceniali właściciele Simsonów starszej generacji, a to z kolei odstraszało osoby, które wykorzystywały motorower do dojazdów do miasta czy przewozu towarów najróżniejszej maści. Z drugiej należy pamiętać, że model S-53 produkowany był do roku… 1996 (oficjalnie, a to oznacza, że ten sam model z pewnymi zmianami był produkowany przez 6 lat!

Inne publikacje na ten temat:

 

Po roku 1996 światło dzienne ujrzały modele takie jak: Habicht 50 Basic, Habicht 25, Habicht 50, Habicht 50 S, Habicht 50 CX, Fighter 50, Sperber 25 Beach Racer, Sperber 50 Beach Racer, Simson.050 TS „Tourensport” oraz Simson.050 SC „Scrambler”. Finalnie jednak te motocykle nie różniły się zbytnio od modelu S-53. Tzn. różniły, ale niewiele – część źródeł podaje wręcz, że ostatnim rokiem produkcji Simsona S-53 był rok 2002, czyli rok, w którym niemiecki producent ogłosił upadłość.

Dlatego ciężko jednoznacznie powiedzieć, że ten był nieudany. Warto również pamiętać, że w trakcie wszystkich lat produkcji Simson wprowadzał wiele zmian konstrukcyjnych, a to może definiować pewne różnice konstrukcyjne między poszczególnymi motocyklami.


Zobacz również:

4 MOTOROWERY Z PRLU O KTÓRYCH KAŻDY MARZYŁ

 

 

Inne publikacje na ten temat:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Back to top button