Najwięksi konkurenci Hondy Varadero 125 i Varadero 1000

Honda Varadero to jeden z kultowych motocykli do wszystkiego. W wersji 125 wyglądała jak duży motocykl, a w wersji 1000 była wygodnym, ciężkim turystykiem w stylu enduro, choć nie przepadała za rajdowymi klimatami. Mała 125 rywalizowała głównie z motocyklami dla początkujących, wysokich kierowców i osób szukających mini-turystyka. Duża walczyła z V-Stromem, GS-em, Tigerem, Caponordem i innymi maszynami z czasów, gdy rynek turystycznych enduro dopiero startował.

Historia i fenomen Hondy Varadero

Honda XL125V Varadero pojawiła się w Europie w 2001 roku i była produkowana do 2015 roku. Największym wyróżnikiem małej Varadero był silnik V2 o pojemności 125 cm3, czyli rozwiązanie nietypowe w klasie małych motocykli. Większość konkurentów miała proste jednocylindrówki, a Honda zbudowała małego turystyka, który wyglądał jak dużo większa maszyna. Silnik miał moc 15 KM, do tego dochodził zbiornik paliwa o pojemności 17,5 l i duże gabaryty, które sprawiały, że Varadero 125 nie wyglądała jak zabawka, nawet pod wysokim kierowcą.

Duża Honda XL1000V Varadero była już zupełnie innym konceptem. Zadebiutowała pod koniec lat 90. i korzystała z litrowego silnika V2, spokrewnionego konstrukcyjnie z jednostką znaną z VTR1000F Firestorm. W pierwszych rocznikach mamy pojemność 996 cm3, moc 94–95 KM i bardzo turystyczny charakter. To nie był motocykl do ostrego enduro, tylko wygodny długodystansowiec na asfalt, dziurawe drogi i lekkie szutry.

Konkurenci Hondy Varadero 125

Yamaha TDR 125

Yamaha TDR 125 to jeden z najbardziej naturalnych rywali małej Varadero, choć oba motocykle podchodzą do tematu zupełnie inaczej. Honda jest spokojniejsza, bardziej turystyczna i większa w odbiorze. Yamaha ma większy pazur, bo korzysta z dwusuwowego, jednocylindrowego silnika. W dawnym teście porównawczym Motorrad zestawiono Varadero 125 właśnie m.in. z Yamahą TDR 125, Kawasaki KMX 125 i MZ 125 SX, co dobrze pokazuje bezpośrednią konkurencję.

TDR 125 miała moc 15 KM przy 9500 obr./min, 6-biegową skrzynię i silnik o pojemności 124 cm3. W porównaniu z Varadero była lżejsza, bardziej narowista i bardziej nastawiona na dobrą zabawę. Dwusuwowy silnik oznaczał, że trzeba było lubić wysokie obroty i charakterystyczny dźwięk. Dla jednych to zaleta, dla innych dokładnie to, od czego uciekali do Hondy.

Derbi Terra 125 / Terra Adventure

Derbi Terra 125 to chyba jeden z najbliższych koncepcyjnie konkurentów Varadero 125. To również mały motocykl o naturze dual sport, z wyprostowaną pozycją, dużymi kołami i wyglądem dorosłej maszyny. Derbi Terra 125 była zestawiana bezpośrednio z Hondą XL125V Varadero w porównaniach portalu 1000PS.

Terra korzystała z jednocylindrowego, czterosuwowego silnika 124,2 cm3. W zależności od rocznika w danych pojawia się moc 15 KM i masa na sucho w przedziale 117–130 kg. Derbi nie miała tak efektownego silnika V2 jak Honda, ale nadrabiała niższą masą i bardziej terenowym zacięciem. Wersja Adventure była jeszcze bliższa klimatowi motocykli wyprawowych.

Malaguti Dune 125

Malaguti Dune 125 jest jednym z motocykli, które próbują wypełnić lukę po Varadero. Mamy tu stylistykę adventure, wyprostowaną pozycję i dobrą ochronę przed wiatrem. Do tego całość po prostu dobrze wygląda. Dune może nie jest motocyklem kultowym, ale jest jedną z ciekawszych alternatyw dla kogoś, kto szuka małego motocykla turystycznego w bardziej współczesnym wydaniu.

W zależności od wersji Malaguti Dune 125 ma jednocylindrowy, chłodzony cieczą silnik 124 cm3. W zależności od źródeł pojawiają się różne wartości mocy – od 13,6 do 15 KM. Dune X 125 jest przy tym wyraźnie lżejsza od Varadero, bo waży 136 kg i ma zbiornik paliwa o pojemności 11,2 l.

Benelli TRK 125

Benelli TRK 125 to kolejny motocykl, który można traktować jako wypełnienie luki po Varadero. Wizualnie idzie w stronę większych maszyn adventure, a nazwa TRK od razu budzi skojarzenia z turystyką. Technicznie może nie jest tak wyjątkowy jak Honda, ale dla wielu kupujących liczy się też wygląd, dostępność młodszych roczników i bardziej współczesne wyposażenie.

TRK 125 ma jednocylindrowy silnik 124,8 cm3, moc 12,8 KM, masę 153 kg, kanapę na wysokości 835 mm i 17-litrowy zbiornik paliwa. To bardzo ważne liczby w kontekście Varadero, bo Benelli także zbudowało motocykl, który jest gabarytowo zbliżony do Varadero. Różnica polega na tym, że możecie kupić nowy sprzęt z gwarancją.

Junak RX One 125

Junak RX One 125 jest konkurentem z zupełnie innej półki niż Honda Varadero. Varadero 125 była produktem, który po latach urósł do statusu małej legendy. Junak RX One 125 jest propozycją bardziej budżetową, ale właśnie dlatego warto go tu uwzględnić. Pomimo niskiej ceny oferuje dobre wyposażenie i zawieszenie.

Junak RX One 125 ABS ma silnik o pojemności 124 cm3, moc 14,96 KM przy 9500 obr./min. Producent podaje też prędkość maksymalną 99 km/h, ABS i 6-biegową skrzynię. To bardzo dobre parametry w tej klasie, bo górny limit wynosi przecież 15 KM. To motocykl dla kogoś, kto chce wybrać się w podróż maszyną klasy 125, ale nie dysponuje wysokim budżetem.

Konkurenci Hondy Varadero 1000

Suzuki DL1000 V-Strom

Suzuki DL1000 V-Strom to chyba najbardziej oczywisty konkurent Varadero 1000. Oba motocykle są duże, wygodne, napędzane widlastymi dwójkami i stworzone bardziej do długiej turystyki po asfalcie niż do ambitnej jazdy terenowej. Wielu kupujących i dziennikarzy zestawiało te dwa modele ze sobą, bo oba obiecywały to samo – dużego, mocnego turystyka w rozsądnym budżecie.

Pierwszy DL1000 V-Strom rozwijał moc 98 KM i ważył 230 kg. Bennetts w poradniku zakupowym opisywał go jako motocykl prosty, bez zbędnych ozdobników, tani w zakupie i oceniany na 4/5. 1000PS zestawiał ten model bezpośrednio z Hondą XL1000V Varadero, wskazując przy Hondzie m.in. na komfort, skuteczną ochronę przed wiatrem, spory zbiornik i dobre hamulce z układem Dual-CBS.

BMW R 1150 GS

BMW R 1150 GS to rywal z innej filozofii. Honda Varadero 1000 była duża, wygodna i bardzo drogowa. BMW miało boksera, wał napędowy, zawieszenie Telelever i Paralever oraz reputację motocykla, który można zabrać koniec świata. Dla wielu motocyklistów to właśnie GS wyznaczał standard dużych turystycznych enduro z początku XXI wieku.

BMW R 1150 GS rozwijało moc 85 KM. Motocykl miał sześciobiegową skrzynię i charakterystyczny silnik typu bokser. Bennetts opisywał go jako jeden z najlepszych GS-ów – solidny, trwały, prosty w obsłudze i nadający się zarówno do codziennej jazdy, jak i turystyki. Wersja Adventure dorzucała jeszcze bardziej wyprawowy klimat, wyższą pozycję i większy respekt na hotelowym parkingu.

Yamaha TDM 900

Yamaha TDM 900 nie jest klasycznym turystycznym enduro, ale można ją wymienić jako konkurencję dla Varadero 1000. To asfaltowy crossover z wysoką pozycją, wygodną ergonomią i dwucylindrowym silnikiem, który świetnie nadaje się do codziennej jazdy i turystyki asfaltowej. Jeżeli ktoś chciał dużego, wygodnego motocykla turystycznego, TDM bardzo często była rozważana zaraz obok Varadero.

TDM 900 ma rzędową dwójkę o pojemności 897 cm3, moc 85–86 KM, 20-litrowy zbiornik paliwa, kanapę na wysokości 825 mm i masęw granicach 223 kg dla motocykla gotowego do jazdy. Bennetts opisywał ją jako prosty, używany motocykl sportowo-turystyczny w kierunku crossovera, a Visordown zwracał uwagę, że właściciele lubią TDM-y za prostotę, niezawodność, uniwersalność, jazdę momentem obrotowym, dobre hamulce i wysoką pozycję.

Triumph Tiger 955i

Triumph Tiger 955i to motocykl dla tych, którzy chcą czegoś mniej oczywistego niż Honda, Suzuki albo BMW. Ma trzycylindrowy silnik, charakterystyczny wygląd i trochę brytyjskiego dziwactwa. Dlatego jedni go kochają, a inni – omijają szerokim łukiem. W czasach Varadero 1000 Tiger był jedną z ciekawszych alternatyw dla dużych, wygodnych motocykli podwójnego przeznaczenia.

Tiger 955i rozwijał moc 104 KM i ważył 239 kg. Bennetts opisywał go jako tradycyjny motocykl adventure z 19-calowym przednim kołem, charakterystycznym wyglądem i grupą wiernych fanów. To ważne, bo Tiger nie był tylko drogowym turystykiem na wysokim zawieszeniu. Miał własny charakter, a jego trzycylindrowy silnik dawał zupełnie inne wrażenia niż V2 Hondy czy Suzuki i jest wizytówką Triumpha.

Aprilia ETV 1000 Caponord

Aprilia ETV 1000 Caponord to włoska odpowiedź na modę na duże turystyczne enduro z początku XXI wieku. Podobnie jak Varadero, korzystała z dużego silnika V2 i miała być wygodnym motocyklem do dalekiej jazdy, ale z bardziej śródziemnomorskim i typowym dla marki sportowym temperamentem. Na rynku wtórnym jest rzadsza niż Honda, Suzuki czy BMW, ale właśnie dlatego dla części motocyklistów będzie ciekawsza. Jednocześnie wielu tęskni za tym modelem i marzy o jego powrocie w odświeżonej formule.

Caponord miał silnik 997,6 cm3, moc 97–98 KM i 6-biegową skrzynię. Jednostka bazowała na rodzinie silników znanej z Aprilii RSV Mille, ale została dostrojona pod spokojniejszy, bardziej turystyczny charakter. MotoPlanete opisywało Caponorda jako motocykl łatwy, wszechstronny i przyjemny, choć z miękkim, niezbyt dopracowanym zawieszeniem z przodu.

Podsumowanie

Honda Varadero 125 i Honda Varadero 1000 to dwa różne motocykle, ale na tyle dobre, że w swoich klasach zyskały status kultowych. Powyższa lista pokazuje jednak, że wcale nie oznacza to, że nie mają dobrej i mocnej konkurencji. Dotyczy to w szczególności modelu z litrowym silnikiem. Jeżeli szukacie alternatyw dla Varadero, to koniecznie sprawdźcie nasze propozycje.

Przeczytaj również:

Honda XL1000 Varadero jako motocykl używany: Ciągle w cieniu Hondy Africa Twin. Czy słusznie?