Yamaha XTZ 750 Super Tenere. Gdyby istniały tylko takie motocykle… – opinie, zdjęcia, dane techniczne, informacje

Oto największy rywal Hondy XRV 750 Africa Twin: przed Wami stara XTZ 750 Super Tenere

W skrócie
  • Produkcja Yamaha XTZ 750 Super Tenere rozpoczęła się w roku 1989 i trwała w praktycznie niezmienionej formie aż do roku 1996!
  • Marketing Super Tenere 750 oparto na wielu zwycięstwach modelu w rajdzie Paryż-Dakar. Yamaha XTZ 750 Super Tenere nie miała sobie równych
  • Jaki silnik napędza ten motocykl? Odpowiedzi znajdziesz w naszym tekście!
  • Chcąc jeździć Yamahą XTZ 750 Super Tenere należy pamiętać o kilku sprawach. Dobry serwis sprawi, że przygoda z tym motocyklem będzie czystą przyjemnoscią
  • Więcej niesamowitych tekstów, opinii i informacji o motocyklach znajdziesz na naszej stronie głównej, jednoślad.pl

Chociaż Yamaha XTZ 750 Super Tenere stała się motocyklem kultowym, to w naszym kraju była cały czas o krok za turystycznym modelem Hondy. To właśnie Honda wiodła prym lidera motocykli klasy turystycznej i to właśnie Honda XRV 750 Africa Twin dorobiła się miana kultowej. Dzisiaj ceny XTZ 750 Super Tenere potwierdzają, że ten motocykl nie został daleko w tyle. Po prostu dekadę temu był nieco mniej popularny w naszym kraju. Czy zasłużenie?

Bój o wyższość motocykla XRV 750 Africa Twin, a XTZ 750 Super Tenere trwa tak naprawdę od początku istnienia obu modeli. Fakty są jednak takie, że zarówno turystyczny motocykl Hondy jak i Yamahy ma swoje olbrzymie zalety, ale i niestety wady – nie ma rozwiązania idealnego, chociaż oba motocykle zbliżyły się bardzo blisko do ideału motocykla wyprawowego.

Yamaha Tenere zadebiutowała w sezonie 1988, a jej nazwa zdradza, że mamy do czynienia z prawdziwie terenową maszyną: Tenere to nazwa obszaru pustynnego wchodzącego w skład pustyni Sahara. Przez wielu miejsce to nazywane jest najgorętszym miejscem na świecie. Przez pustynię Tenere niejednokrotnie wiodła trasa kultowego rajdy Paryż-Dakar! W takich warunkach Super Tenere musiała się czuć jak u siebie.

Yamaha XTZ 750 Super Tenere, prosto z rajdu Paryż-Dakar!

Super Tenere została stworzona z myślą o zwyciężaniu w rajdzie Paryż-Dakar i nie są to tylko kolejne hasła marketingowe, a rzeczywistość. Już trzy lata po zaprezentowaniu dużej Teresy,  Stephane Peterhansel dojechał do mety morderczego rajdu z najlepszym czasem, zwyciężając rajd Paryż-Dakar w 1991 roku. Motocykl którym jechał był co prawda nieco inny niż ten, który był dostępny dla cywili, ale różnic było zdecydowanie mniej niż w przypadku motocykli startujących w Rajdzie Dakar w obecnych czasach. YZE 750T, a później YZE 850T wygrywała nieprzerwanie rajd Paryż-Dakar przez siedem lat!

Yamaha XTZ 750 Super Tenere

Silnik Super Tenere był jednostką innowacyjną przede wszystkim ze względu na zaawansowany układ smarowania – musimy pamiętać, że dwucylindrową jednostkę do Super Tenere zaprojektowano w drugiej połowie lat 80-tych. Inżynierowie wyposażyli silnik Super Tenere w tzw. “suchą” miskę olejową. Dzięki takiemu rozwiązaniu w silniku znajdowała się zaledwie część oleju. Reszta “przechowywana” była w specjalnym zbiorniku nad silnikiem – dzięki temu inżynierowie mogli zwiększyć ilość oleju w układzie smarowania co z kolei miało ogromny wpływ na chłodzenie silnika oraz na wydajność smarowania podczas np. jazdy w złożeniu.

Dwucylindrowy silnik Yamahy. Droga do sukcesu

Co ciekawe piec ten doskonale sprawdził się modelu TDM 3VD, a w roku 1996 trafił do ramy bardziej sportowego TRX-a. Wraz z premierą modelu TRX, poznaliśmy tak naprawdę nową wersję, starej jednostki. Właśnie wtedy Yamaha po raz pierwszy zaproponowała silnik dwucylindrowy o przestawionych czopach wału korbowego o 270 stopni, który trafił później do TDM 850 4TX. Dzisiaj to rozwiązanie możemy spotkać w najnowszych produkcjach Yamahy: MT-07 czy nowej Tenere 700. Dzięki zmianom, silnik swoją charakterystyką pracy zbliżył się do jednostek widlastych. Zmniejszono również wibrację silnika. Zaznaczyć jednak musimy, że do roku 1997, a więc do końca produkcji Super Tenere 750, wykorbienie silnika nie uległo zmianie.

Dakarowa wersja XTZ 750 Super Tenere oczywiście różniła się diametralnie od wersji produkcyjnej, ale sam fakt, że przypominała wersję cywilną rozpalał wyobraźnie motocyklistów na całym świecie.

Tak więc w ramie XTZ 750 Super Tenere znalazł się dwucylindrowy silnik, który posiadał cechy sportowca – tak! Zanim jednostkę przecięto na pół, ta odbyła swoją czterocylindrową wyprawę przez serię FZR – jak widzicie silnik miał spory potencjał. Warto jednak jeszcze raz dobitnie zaznaczyć, że jednostka, która trafiła do starej Super Tenere nie posiadała wykorbienia z przesunięciem, tak aby charakter silnika udawał silnik widlasty – była to typowa rzędówka, w której cylindry pracowały w układzie równoległym (w swoim suwie były przytulone do siebie – zupełnie tak jak w Maluchu). To z kolei wpływało na powstawanie sporych drgań, które zredukowano dwoma wałkami wyrównoważającymi. Efekt rozwiązania był zaskakująco dobry – kultura pracy rzędowego silnika XTZ 750 była znakomita. Niestety, duży skok zawieszenia, charakter silnika oraz kilka innych cech sprawiały, że motocykl był nerwowy na zmianę obciążenia o czym wspominano praktycznie zawsze przy okazji oceniania tego motocykla.

Yamaha XTZ 750 Super Tenere. Historia motocykla – najważniejsze informacje:

  1. Historia motocykla XTZ 750 Super Tenere związana jest bezpośrednio z Rajdem Paryż-Dakar.
  2. W roku 1991 Stephane Peterhansel zwyciężył w wyżej wymienionych zawodach. Ścigał się na motocyklu YZE 750T
  3. W roku 1992 dakarowa Super Tenere, a więc YZE 850T zwyciężyła po raz kolejny i nieprzerwanie wjeżdżała na najwyższe miejsce podium aż do roku 1998!
  4. W ramie XTZ 750 Super Tenere znajduje się dwucylindrowa jednostka napędowa, chłodzona cieczą o mocy 69,00 KM (50,4 kW)) przy 7500 obr./min.
  5. Rodzina turystyczno-terenowych motocykli Yamahy jest ogromna – to cała seria XT. XTZ jest największym pod kątem pojemności przedstawicielem ten bandy i jednocześnie jest najmniej terenowa.
  6. Z założenia XTZ 750 miała był motocyklem dualowym: miała łączyć cechy turysty z ostrym pazurem offroadowca.
  7. Yamahę XTZ 750 Super Terene produkowano w latach 1989-1996.

Przeczytaj również:

Honda XRV 750 Africa Twin (1990-2003): stara Afryka ciągle w cenie! Dane techniczne, opinie, zdjęcia, informacje

Niestety Yamaha Super Tenere ma kilka wad. Przede wszystkim to brak seryjnej podstawki centralnej, przez co utrudnione jest smarowanie łańcucha czy serwis ogumienia w razie “kapcia”. Na tym polu zdecydowanie wygrywa Africa Twin. Poza tym Super Tenere lubi szybko “zjeść” napęd oraz układ hamulcowy. Kolejnym elementem jest nerwowość przy zmianie obciążenia, co z kolei wpływa na trwałość gumowego zabieraka (tłumika drgań) w tylnym kole – ten problem spotkamy również w innych modelach Yamahy z tamtych lat. XTZ 750 Super Tenere lubi dobry olej. Dzięki zastosowaniu oleju syntetycznego możemy skutecznie przedłużyć żywot tarcz sprzęgłowych. Warto również pogrzebać w dyszach silnika, dzięki ich zmianom, możemy ograniczyć spalanie tego jednośladu o aż 1,5 litra!

Zanim  XTZ 750 Super Tenere stała się motylem…

Asfaltowe korzenie jednostki napędowej widoczne były praktycznie podczas każdej jazdy. Super Tenere po prostu nie męczyła się na długich przelotach, tak jak jej mniejsi, jednocylindrowy brania. Wyposażenie pieca w dwa wałki wyrównoważające sprawiało również, że komfort jazdy stał na wysokim poziomie. Tutaj zmierzamy powoli do pozycji za kierownicą – tak jak przystało na ówczesnego mastodonta klasy enduro, dawała radę. Ochrona przed wiatrem, kanapa czy ergonomia przełączników oraz sposób widzenia świata zza dużej Teresy był po prostu ok – jak przystało na tego typu motocykl.

Początkowo Tenerze zarzucano niewygodna pozycję dla pasażera. Tutaj należy pochwalić Yamahę, bo już w drugim roku produkcji zmieniono miejsce mocowania podnóżków pasażera. To nie jedyna zmiana: na pokład Teresy wjechały przewody hamulcowe w stalowym oplocie, które choć minimalnie miały uporządkować układ hamulcowy, który po prostu był mierny – dla osiągnięcia swojej skuteczności wymagał użycia sporej siły.

Yamaha XTZ 750 Super Tenere z pierwszego roku produkcji. Największa różnica? Oczywiście przednie oświetlenie! Jednak to nie wszystko: Super Tenere z roku 1989 nie posiadała przewodów hamulcowych w stalowym oplocie i charakteryzowała się miernym komfortem jazdy pasażera. Pierwszy lifting przeszła już na rok 1990!

Inną kwestią jest wygląd motocykla. Super Tenere z pierwszego roku produkcji za sprawą przedniej lampy zdecydowanie bardziej przypomina motocykle o przydomku XT. Owszem, największy z braci Tenere nie posiada poprowadzonego górą przedniego błotnika, ale styl widoczny jest jak na dłoni. Wraz z pierwszą modernizacją i wprowadzeniem powyższych zmian, zmieniono również lampę. Od roku 1990 Super Tenere posiadała dwie okrągłe lampy, które po prosty miały być bardziej niezawodnym i bezpieczniejszym rozwiązaniem podczas dalekich przepraw. Tutaj dochodzi do pewnych rozbieżoności w zależności od miejsca pochodzenia. Motocykle ze Szwajcarii i np. Włoch były wyposażone w żarówki H4 w obu lampach – oznacza to, że w trakcie jazdy na włączonych światłach mijania, świeciły się obie lampy. Na rynku pojazdów wtórnych możemy się również spotkać z motocyklami, w których w jednej lampie znajdują się światła mijania, a druga obsługuje tylko światła drogowe.

Super Tenere 750 nie przeszła zastraszająco dużej ilości modernizacji w ciągu 7 lat produkcji nieznacznie zmieniono wygląd oraz poczyniono kilka zmian kosmetycznych, o których wspominam powyżej. Najważniejszą modernizacją było przeprowadzenie w roku 1993 zmiany regulatora napięcia, który lubił się przegrzewać – to jedyna wtopa Yamahy.

Super Tenere 750: prawdziwie wyprawowy motocykl turystyczny

W sieci znajduje się cała masa pomysłów, adapterów oraz rozwiązań jak przerobić Super Tenere, aby w trakcie jazdy na światłach mijania świeciły się obie lampy. Wiele z tych porad sprowadza się do słów: “Zrobiłem przeszczep i wsadziłem lampy z TDR 125” – Polak mądra głowa! Tak czy inaczej dwie okrągłe lampy pozostały do końca produkcji modelu XTZ 750 Super Tenere. W tym samym stylu powstawała stara Afryka. Nie możemy jednak mówić tu o kopiowaniu, a po prostu modzie estetycznej, która panowała w tamtych czasach.

Na pochwałę zasługiwał ogromny zbiornik paliwa, który mieścił aż 26 litrów! Oczywiście, zatankowany sprzęt stawał się naprawdę ciężki, a środek ciężkości (za sprawą ułożonego dosyć wysoko silnika oraz po prostu obecności tak dużego kotła). To wszystko nie pomagało podczas przepraw terenowych, ale zdecydowanie ratowało tyłek kierowcy podczas np. dalekowschodnich wojaży, bo trzeba wspomnieć o spalaniu. XTZ 750 Super Tenere z oryginalnymi ustawieniami gaźników potrafiła spalić powyżej 7 l/ benzyny na setkę – to sporo, chociaż spotykałem się z informacjami o zdecydowaniu niższych spalaniach.

Yamaha XTZ 750 Super Tenere. Najważniejsze informacje o motocyklu

  1. W ramie XTZ 750 znajduje się silnik o pojemności 749 cm3. Jednostka dysponuje mocą 69 KM przy 7500 obr./min i momentem obrotowych w granicach 67 Nm przy 6700 obr./min.
  2. Zużycie paliwa dla prędkości około 110 km/h wynosi 4,5 l/100 km. Wszystko zależy od modelu i zestrojenia gaźników (strojenie ma przełożenie na moc maksymalną silnika). Nominalnie ST może spalić nawet 7 lub 8 litrów na setkę.
  3. 26-litrowy zbiornik pozwala na przejechanie nawet (!) 600 kilometrów! (Wszystko zależy od strojenia)
  4. Prędkość maksymalna motocykla wynosi około 180 km/h.
  5. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h wynosi 4,7 sekundy!
  6. Yamaha XTZ 750 Super Tenere z płynami waży 235 kilogramów.
  7. Dla silnika tego motocykla przejechanie 100 tys. kilometrów przy odpowiednim serwisie nie jest nadzwyczajną wartością.

XTZ 750: o tym należy pamiętać

Prawdziwym żywiołem Super Tenere był szutry i dziurawe dukty, tam odnajdowała się znakomicie i tam miękko zestrojone zawieszenia sprawiały, że kierowca mógł po prostu bez odmawiania zdrowasiek o żywot stanu kół jechać. Duży skok oraz miękkie strojenie jednak nie do końca sprawdzało się w trakcie autostradowych przelotów czy alpejskiego winklowania po równych jak stół asfaltach. Czy jest to wada? Nie, taka jest cena tego, że Tenere znakomicie była przystosowana do wypraw wielką gębą.

Yamaha XTZ 750 Super Tenere

Serwis motocykla nie jest jakoś szczególnie upierdliwy, a sam silnik charakteryzuje się wręcz niebywałą żywotnością. Należy jednak pamiętać o kilku sprawach Super Tenere 750 lubi dobry olej – dobry syntetyczny olej wydłuża żywotność tarcz sprzęgłowych oraz po prostu dobrze działa na cały silnik. Obowiązkowe przeglądy wraz z wymianą oleju ustalono co 6000 kilometrów. Poza tym Yamaha ustaliła okres między kontrolami luzu zaworowego na 42 tysięcy kilometrów. W praktyce jest to zbyt duży dystans – praktycznie każdy mechanik zaleca inspekcję luzu zaworowego co około 20/25 tysięcy kilometrów. Niestety albo dla niektórych stety: luz zaworowy w tym motocyklu regulujemy płytkami zaworowymi, a nie śrubami, co sprawia, że cały proces jest trudniejszy i wymaga zdecydowanie wyższej ogłady od osoby wykonującej to zadanie. Oczywiście, w Polsce nie ma z tym problemu, natomiast gdzieś daleko od Polski, podczas długiej wyprawy motocyklowej może dojść do zgrzytu, właśnie dlatego należy o tym pamiętać.

Najlepszy motocykl turystyczny na świecie?

Głównym rywalem dużej Teresy była Honda XRV 750 Africa Twin – motocykle te walczyły o hegemonię wśród ciężkich motocykli enduro, ale walkę tą wygrała Honda – przynajmniej pod kątem popularności i w naszym kraju. Co ciekawe stara Afryka miała mniej mocy, ale mimo wszystko  bardziej przypadła do gustu polskim motocyklistom. Super Tenere obecnie kosztuje nieco mniej niż Honda Africa Twin, ale zakup zadbanego modelu (zupełnie tak jak w przypadku XRV 750) nie należy do najłatwiejszych. Fakty pozostają niezmienne od lat. Ktoś kto posiada zadbaną dużą Teresę raczej pozostawi ją w swoim garażu i będzie szczęśliwym posiadaczem motocykla, który zawiezie go w dowolnie wybrane miejsce na mapie.

Przeczytaj również:

TURYSTYCZNE ENDURO DO 10 000 ZŁ. 5 NASZYCH PROPOZYCJI NA TANIĄ TURYSTYKĘ

XTZ 750 Super Tenere należy do jednych z najbardziej udanych motocykli w historii. Niech potwierdzeniem tego będą ogromne przebiegi zapisane na licznikach tych motocykli oraz fakt, że Yamaha przez cały okres produkcyjny nie dokonała praktycznie żadnych zmian. Jedyną była modernizacja regulatora napięcia, który dosyć często padał. Natomiast ogromną zaletą tego motocykla jest jego kultowość oraz ogromna popularność w latach produkcyjnych. To sprawiło, że w sieci znajdziemy całą masę akcesoriów, które sprawią, że Super Tenere będzie dokładnie takim motocyklem, jakim chcemy aby byłam, a to jest szalenie ważna cecha – szczególnie jeśli szukasz motocykla na dalekie wyprawy.

Inną sprawą jest fakt, że sprzedaż w Polsce modelu XTZ 750Super Tenere praktycznie nie istniała. Według danych zaczerpniętych z sieci, sprzedano zaledwie trzy salonowe sztuki – reszta do import z zachodu Europy.

Dane techniczne: Yamaha XTZ 750 Super Tenere

Dane techniczne Yamaha XTZ 750 Super Tenere
Pojemność skokowa 749,00 ccm
Typ silnika Dwucylindrowy, rzędowy, chłodzony cieczą
Liczba suwów 4
Moc maksymalna 69,00 KM (50,4 kW)) przy 7500 RPM
Moment obrotowy 67 Nm przy 6750 RPM
Stopień sprężania 9,5:1
Średnica cylindra x skok tłoka 87,0 × 63,0 mm
Liczba zaworów na cylinder 5
Układ rozrządu DOHC
System chłodzenia Ciecz
Skrzynia biegów 5 stopniowa
Wtórne przeniesienie napędu Łańcuch
Waga motocykla gotowego do jazdy 234,0 kg
Opona przednia 90/90-21 54H
Opona tylna 140/80-17 69H
Hamulec przedni Dwutarczowy wentylowany (zaciski dwutłoczkowe)
Hamulec tylny Jednotarczowy (zacisk dwutłoczkowy)
Pojemność zbiornika paliwa 26,0 litrów (w tym 5 litrów rezerwy)
Prędkość maksymalna 200 km/h

Zobacz również:

 

Tobiasz Kukieła

Dziennikarz motoryzacyjny, fotograf, reportażysta. Na motocyklach jeździ od dzieciaka i cały czas odczuwa potrzebę rozwijania swoich umiejętności jeździeckich. Jest złomiarzem z powołania - zdecydowanie częściej kupuje motocykle niż je sprzedaje. Czy to jego problem?

Inne publikacje na ten temat:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Back to top button